Het echte leven

Tot een korte tijd geleden straalde deze blog, en ikzelf daarbij ook, een bepaalde sfeer uit. Een behoorlijk strenge sfeer. Want als je maar hard genoeg werkt en niet opgeeft kan je overal komen. Misschien op een andere manier, maar hé, het kan. Daarmee zou je bijna zeggen dat, op dit moment, je nog niet goed bent. Nu hoop ik dat het lezen van die zin voor jou ook even absurd klinkt als voor mij. Maar toch is het eerste gedeelte ‘hard werken en niet opgeven’ iets waar veel mensen zich in kunnen vinden, en het laatste gedeelte gevaarlijk onherkenbaar.

Voel je niet op je tenen getrapt, want ik zat hier zelf net zo goed fout. Tien jaar na ‘rock bottom’ leek het me allemaal voor de wind te gaan. Wil ik iets? Dan kan ik dat! De naïeve en optimistische versie die ik geworden was dacht het allemaal wel te kunnen. Het spelletje van fysiek sterk worden en zijn had ik inmiddels uitgespeeld. Alleen blijkt, jammer genoeg, het leven helemaal geen spelletje te zijn om uit te spelen. Shit.

Komt er ineens weer een nieuwe uitdaging op mijn pad. Het mentale spelletje. Waarvan ik eigenlijk dacht deze samen met het fysieke al meegespeeld te hebben, want door minder fysieke tegenslagen te hebben ging het mentaal ook als een trein.

Boy I was wrong. Die naïeve en optimistische versie van mij bleek namelijk niet óveral goed in te zijn. Maar, dat kon natuurlijk helemaal niet! Ik moest gewoon nog wat harder werken en dan zou het allemaal wel goedkomen.

Iets wat in deze maatschappij misschien wel de grootste bedreiging is, voor onszelf. En ik, met mijn bijna burnout, ben daar ook een van de cliché voorbeelden van. Toegeven dat ik iets niet aan kan past(e) niet in het beeld van de naïeve en optimistische mij, maar ergens heb ik geen keus meer. Het is duidelijk dat er iets niet helemaal goed gaat, en een stapje terug doen is dan (wat ik heb horen zeggen) de enige mogelijkheid die je hebt.

Het feit dat ik niet eens al mijn vriendinnen hiervan op de hoogte heb gesteld of ik met mijn instagram feed nog steeds het kijk-mijn-leven-geweldig-zijn wil uitstralen zegt denk ik genoeg. Maar, zoals ik tegen mijn cliënten ook altijd zeg, het opmerken van dat wat je moet veranderen is al de eerste stap!

Ja. Ik ben er dus achter dat mijn ‘nieuwe versie’ niet alles aan kan, al weet of onder de knie heeft. Dat ‘het echte leven’ helaas niet alleen maar goed zal blijven gaan. Al heb je nog zoveel geleerd. En al ben je nog zo sterk.

Maar ja, het is dus ook gewoon oké om even niet oké te zijn!

Het schijnt.

 

TWITTER INSTAGRAM BLOGLOVIN FACEBOOK

Advertenties

2 gedachtes over “Het echte leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.