Fibromyalgie is niet

Je aanstellen of zielig gevonden willen worden

Er de kantjes vanaf willen lopen

Een saai leven hebben of geen leuke dingen willen doen

Asociaal zijn of niet met anderen bezig zijn

Ik heb het idee dat ik me hier nog wel eens voor moet verantwoorden of zo. Soms ben ik bang dat mensen inderdaad denken dat ik me aanstel, dat ik een saai leven heb etc etc. Dat zijn dan vaak ook de mensen die niet weten dat ik fibromyalgie heb. Ik kies er meestal zelf bewust voor dat niet te vertellen, maar zo maak ik soms wel smoesjes om ze maar niet te laten denken dat ik een raar/saai/ongeïnteresseerd persoon ben.

Er zijn dus nog wel eens momenten dat ik me daar druk over kan maken, terwijl dat natuurlijk helemaal niet zou hoeven. Aan de andere kant zou ik het ook niet meteen tegen iedereen willen vertellen. Nu kan ik er nog eens aan ‘ontsnappen’, in plaats van altijd maar constant met die fibro bezig te zijn. Het heeft allebei z’n voor en nadelen.. In ieder geval kan je nooit altijd en door iedereen begrepen worden, én ook niet de hele tijd met de fibromyalgie geconfronteerd te worden.

Inmiddels heb ik het mijn huisgenoten wel verteld. Dat móest ook gewoon. Nu hoef ik in ieder geval geen smoesjes meer te verzinnen waarom ik iets niet of juist wel doe. En verder is er ook niks veranderd gelukkig. Soms heeft het gewoon even tijd nodig om in een nieuwe situatie vertrouwt te raken..

Zijn er mensen die zich hier ook wel in kunnen vinden?

TWITTER INSTAGRAM BLOGLOVIN

Advertenties

4 gedachtes over “Fibromyalgie is niet

  1. Maar is dat dan een idee wat in jouw hoofd zit, of heb je ook echt van anderen gehoord dat ze zo denken?
    Ik heb zelf het Ehlers Danlossyndroom en dat is ook niet altijd een zichtbare aandoening. Wel als ik in mijn rolstoel zit natuurlijk, maar ik kan me voorstellen dat juist die onvoorspelbaarheid vragen oproept bij anderen. Dan weer wel in een rolstoel, dan weer alleen een wandelstok, dan weer helemaal geen hulpmiddelen en soms dans ik zelfs. ;-)
    Maar behalve nieuwsgierige vragen ben ik nog niet tegengekomen dat iemand echt een waardeoordeel had. Maar ondertussen doe ik zelf wel heel erg mijn best om mijn beperking te compenseren, maar dat doe ik dus vooral omdat dat in mijn hoofd zit…

    Like

    • Ja dat kan ik me voorstellen! Wel super fijn dat die goede momenten er zijn :) Dit is niet allemaal direct tegen me gezegd, gelukkig, maar ik weet wel (ook door anderen) dat er mensen zijn die er zo over denken. Maar goed, we hebben natuurlijk overal wel vooroordelen over. Ook ik!

      Like

  2. Ik kies er juist bewust voor om heel open te zijn over mijn aandoeningen en het ook vrij snel te zeggen tegen nieuwe mensen. Ook als ik ergens mee moet stoppen in een gezelschap die nog niets weet zeg ik het er vaak bij. Het voelt wel een beetje als een excuus geven, maar ik doe liever dat dan dat anderen inderdaad gaan denken dat ik lui oid ben

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s