Beginnen met sporten terwijl je fibromyalgie hebt

Een van de eerste artikelen op mijn blog schreef ik over het beginnen met sporten. Met wat kleine tips en voorbeeldjes hoop ik zo nét een beetje extra te kunnen helpen. Dit was slechts een beginnetje, ik denk dat we hier nog wel even over door kunnen gaan! Om het wat beter bij mijn blog te laten passen heb ik nu het stukje ‘terwijl je fibromyalgie hebt’ eraan toegevoegd.

20140218_221156

Oké. Je bent dus hier op mijn blog terecht gekomen en geïnteresseerd in bewegen. Goed! Want bewegen is zo belangrijk voor je. Kijk hier, hier of hier maar eens. Het is een natuurlijke reactie om bij pijn juist te gaan ontlasten en het rustiger aan te doen, terwijl het gek genoeg bij de meeste dingen júist alleen maar beter is om in beweging te blijven. Maar wel binnen de grenzen natuurlijk.

Bij fibromyalgie is dit ook het geval. De hele dag op bed liggen maakt het alleen maar erger. De hele dag als een kip zonder kop doorgaan ook trouwens, dus het gaat om het vinden van een middenweg. En daarbij raad ik je niet aan om van de hele dag op bed ineens naar drie keer in de week sporten te gaan, maar dit rustig op te bouwen. Heel.erg.rustig.

Wanneer je alledaagse leven heel erg beperkt is kan het doen van één huishoudelijk klusje per dag al een hele vooruitgang zijn. Want de vaatwasser inruimen of de was ophangen is ook al beweging! Zoiets zou dus al perfect zijn om mee te beginnen, je wil namelijk eerst zorgen dat je weer een normaler dagelijks leven hebt, en niet die drie keer in de week gaat sporten. Dat kan later er eventueel nog bij! Ik zou dus zeggen; doe een wasje, rondje stofzuigen of poetsen. Op een tempo dat bij jouw lichaam past. Wat helemaal fijn zou zijn is als je ook even naar buiten gaat. Want van hele dagen binnen zitten wordt niemand vrolijk. Begin dan bijvoorbeeld met een klein stukje lopen of fietsen, dat kan je langzaam steeds een beetje opbouwen.

Als je dagelijks leven weer aardig op de rit is (ik zal niet zeggen ‘als het weer lukt’, want natuurlijk blijf je hierbij tegen dingen aanlopen. Dat zal helaas ook altijd en met alles zo blijven) kan je langzaam wat meer richting sporten gaan. Mocht je dit willen natuurlijk! En ga dan niet meteen plannen maken voor een halve marathon, maar kijk naar een realistisch doel.

Wandelen of fietsen zou je verder uit kunnen breiden, zwemmen is een fijne vorm van bewegen, pilates of yoga is voor sommige mensen heel fijn, krachttrainen kan werken of misschien wel iets van een teamsport. Hier is helaas ook geen gouden regel voor. Ieder lichaam is anders en niet bij iedereen heeft hetzelfde een goede uitwerking. Dit zal je dus zelf uit moeten proberen. Dat is even lastig want het zal je vast extra pijn opleveren. Iets waar je sowieso even doorheen moet, maar wanneer je dat bij verschillende manieren van bewegen keer op keer mee moet beginnen is dat natuurlijk wel demotiverend. Laat deze moeilijke momenten je niet uit het veld slaan!

Een hele hoop informatie.. en ik kan nog wel uren doorgaan. Voor vandaag houd ik het lekker hierbij. Kijk eens of je hier mee aan de slag kan, ik hoor het graag van jullie, en dan zal ik binnenkort weer hierop verder gaan!

TWITTER INSTAGRAM BLOGLOVIN

Advertenties

14 gedachtes over “Beginnen met sporten terwijl je fibromyalgie hebt

  1. Goed dat je aandacht besteed aan het heel rustig opbouwen en niet te veel doen! Die informatie mis ik vaak. En bij mij ging dat niet goed, als mensen me alleen maar aanspoorde extreem te leven, ik was al een over-user (leverde me ook echt schade op).

    Mij helpt het ook om veel te stretchen tussendoor. Veel vaker even een korte rustpauze, i.p.v. een korte cooling-down na de hele training.

    Ook fijn dat je benadrukt dat niet alles voor iedereen werkt. Ik werd er vroeger gek van dat iedereen maar bleef zeggen dat ik een bepaald iets moest doen, wat juist helemaal niet goed ging voor mij (en iets anders wel, maar daar zou ik dan mee moeten stoppen). Echt fijn om te lezen dat er ook goede, eerlijke informatie verspreid wordt, vanuit je eigen ervaringen :)

    Like

  2. Ik word steeds neerslachtiger van de juichberichten en het gepush van mensen die niet weten wat het is. Vrienden en collega’s vertellen enkel over kilometers hardlopen, kilo’s opdrukken, crossfit-toestanden… waar ze dan gezellig afspreken. En ik sta erbij en moet me tevreden stellen met het feit dat ik erin slaagde een kast uit te ruimen… Het moeilijkste aan beginnen sporten met fibro is dat je er helemaal alleen voorstaat, niemand je aanmoedigt (wat zou iemand die 5 km hardloopt oprecht blij zijn voor je als jij 10 minuten rustig wandelt? Een uitlachmoment en een ‘maar ik kan…’ zijn dan je deel). En daardoor ben ik nog nooit over die drempel geraakt. Hoe meer successtory’s ik hoor, hoe minder moed ik heb…

    Like

  3. Beste Ann, zo herkenbaar wat je schrijft. Na mijn diagnose fibromyalgie heeft mijn fysiotherapeut met mij een belastingmogelijkheid vastgesteld. Dat kwam neer op 5 minuten op de hometrainer en 2 minuten op de loopband. Daarbuiten loop ik met een kruk en heb ik voor langere uitjes een rolstoel/scootmobiel. Sporten leek mij onmogelijk! Ik zag iedereen al lachen.

    Ik sport nu sinds maart voorzichtig in een sportschool onder begeleiding van een fysiotherapeut verbonden aan de sportschool. Heb twee keer een terugslag gehad, maar kwam snel weer op het oude niveau van daarvoor terug. Het mooie is, dat al die stoere heren graag helpen als ik ergens mee zit. Dus met uitlachen valt het gelukkig mee :)

    Ik zit nu op 11 minuten op de hometrainer en 4 op de loopband (naast diverse trainingen met gewichten en apparaten) Sinds deze week breng ik de vuilniszakken weg zonder kruk. Voor mij is het heel wat, een ander zal er om lachen. Toch voel ik mij een stuk beter zo!

    Voor mij is het heel belangrijk gebleken dat ik mijn schema in een app heb gezet. In de app zit standaard een rustmoment. Die nam ik zelf nooit, altijd maar doorgaan. Nu laat ik de app bepalen wanneer ik verder ga. Daardoor lijkt het mij allemaal beter af te gaan.

    Ook juicht de app mij toe als ik weer mijn doel heb bereikt en die haal ik redelijk makkelijk, want ik zet laag in ;)

    Ik ben in feite nog nergens, want wat is nu 100 meter naar de vuilcontainer… maar ik doe het met kleine stapjes. Hopelijk vind jij ook jouw manier waarop jij die kleine stapjes kan gaan zetten.

    Succes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.