Denk eraan

Je hebt een blessure of bent chronisch ziek, maar je houdt van sporten. Je gaat niet bij de pakken neerzitten maar probeert er nog wat van te maken. Goed! Knap!

Dan herken je vast ook wel het gevoel dat het ondanks je harde werken niet lukt. Je doet zó je best, soms wel meer dan de anderen, maar je boekt niet zoveel vooruitgang. Wat een vreselijk gevoel. Zo oneerlijk ook!

Ik had het net ook weer bij ballet. Op een gegeven moment (de ene keer wat eerder dan de andere keer) worden mijn benen moe en dan probeer ik nog zo goed en zo veel mogelijk mee te doen, maar vaak werkt dat voor geen meter. En dat voelt dan verschrikkelijk kl*te! Want ondanks dat ik me voor iedere oefening moed inpraat en me voor de volle 1000% in wil zetten, het resultaat komt er niet uit. Ik ga me ongemakkelijk voelen, schaam me omdat mijn pogingen mee te doen en niet uit zien en ergens in mijn hoofd blokkeert het. Zo hard balen. Ik ga dan ook met een rol gevoel naar huis. Ge-faald.

Maar nee, dat is het eigenlijk niet. Denk maar aan het feit dat je al 100% meer hebt gedaan dan wanneer je het niet zou proberen. Dat het minder is dan je zou willen oké, maar je doet wel iets! Je bent stappen aan het zetten. Iedere stap die je maakt is er een vooruit. Dat is er een meer dan wanneer je op de bank was gebleven.

bloem

 

Hoe ga jij hiermee om?

TWITTER INSTAGRAM BLOGLOVIN’

*disclaimer; niet alle aandoeningen, ziektes, blessures etc zijn hetzelfde en in sommige gevallen is rust dus wél het belangrijkste *

Bron afbeelding

Advertenties

8 gedachtes over “Denk eraan

  1. Dat is zeker heel ontmoedigend! Daarom zeg ik altijd : The Struggle is Real! Ik weet heel goed wat je voelt en hoe het is om hard vechten om toch iets te kunnen doen wat wij willen. Fibromyalgie heeft al zoveel van ons ontnomen.

    Het is logisch dat je het wilt doen maar tegelijkertijd weet je deepdown dat het niet meer gaat… :( en dan voel je je inderdaad die faalgevoel.
    Maar weet het is niet falen het is puur dat je lichaam niet doet wat je wilt.
    Het feit dat je blijft gaan dat is kracht! Sterke mentale kracht!
    Heel toevallig heb ik een artikel over geschreven op een mijn Blog een schouderklopje dat verdient ook jij :) ik hoop dat je kijkt op mijn Blog en dat je daar wat aan hebt.

    But anywaysss..
    Het is en blijft echt supermoeilijk ik snap je helemaal meid!

    Hang on Girl!

    Hugz B.

    Ik ben trots op je dat je vecht en doorzet!

    Like

  2. Hoe ik ermee omga?

    Nou, zelf vertik ik het om Fibromyalgie alles van me af te laten nemen.
    Alleen ik weet ook dat ik helaas moet accepteren dat ik niet kan vechten tegen de pijn.
    Maar waar ik wel tegen blijf vechten is om dingen te blijven doen die ik leuk vind.
    Ik focus daarom op hoe Happy ik ervan word, als het me goed doet dan ga ik ervoor.

    En probeer ik niet te denken aan hoe ik iets voorheen deed.

    Het is iets dat ik heb moeten leren om te doen.
    (En nog steeds aan het leren ben by the way..)

    Liefs B .

    Maar dat is hoe ik ermee omga.

    Like

  3. Dat rotgevoel in een gevoel van accomplishment om te zetten (‘maar ik sta hier mooi wel’), dat is dan de kunst, denk ik. Verder staat dit totaal niet met elkaar in verhouding, maar ik kan dit bericht letterlijk toepassen op mijn situatie-productief-willen-zijn. Niks lijkt te lukken de laatste tijd, ondanks 100% inzit. Frus-tre-rend.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s